2
Zdjęcie z nieboszczykiem
Kategorie: Fotografia | Tagi: fotografia (7), lata 30, nieboszczyk, pogrzeb, siłacz, Sztukatułka (11), wysportowany | 02 lutego 2012
Zdjęcie z nieboszczykiem, randka w ogrodzie przy pustym stole i umięśniony młodzieniec z dwoma chuderlawymi chłopcami.
Poniżej trzy interesujące zdjęcia wykonane w latach 30. XX wieku. Wybrane ze względu na tematykę, która dziś jest rzadko podejmowana, i kompozycję. Takich zdjęć już się nie spotyka…
1. Zdjęcie z nieboszczką
Rodzina pozuje do zdjęcia przy trumnie ze zmarłą kobietą.
Zbliżenie na miny najmłodszych uczestniczek pogrzebu:
2. Schadzka w ogrodzie
Impreza na starą modłę. Pełna kultura. Ogród, stół pusty. Panowie trzymają fason, a panie…
I biesiadniczki z bliska – odchylone nieco od pionu:
3. Siłacz
Poniżej fotografia z 1932 roku. Dziś nie do pomyślenia. Wysportowany młodzieniec podnosi dwóch chuderlawych chłopców.
I kult mięśni w przedwojennym wydaniu…







Anonim | Luty 3rd, 2012 @ 11:15 pm |
A co to jest i do czego potrzebne.?
nic nowego | Luty 3rd, 2012 @ 11:31 pm |
to nie jest żadna sensacja, nie musimy sięgać do lat 30-tych. Mam takie zdjęcia w domu z lat 60-tych i „79. Na tym ostatnim, mam przyjemność pozować osobiście… sięgam brodą troszkę powyżej trumny i zadumana- przerażona, wystraszona „patrzę” na Mojego bliskiego zmarłego.. Fotograf stał na taborecie, żeby nas wszystkich”zgarnąć”. sesji było kilka: dzieci, wnuki, całe rodziny…. itd itp. Niestety pamiętam to do dziś, a minęło 33 lata. Nie wiem, może taka była potrzeba? Pozdrawiam
Ewelina Karpińska-Morek | Luty 4th, 2012 @ 9:17 am |
tak, ale to już historia (nawet, jeśli mówimy o latach 70.) – chyba już się nie praktykuje wykonywania ostatnich zdjęć z nieboszczykami (jeśli się mylę i znacie przypadki, poprawcie) Pozdrawiam:)
nieboszczyk | Luty 4th, 2012 @ 12:37 am |
a co dziwnego z tym nieboszczykiem na zdjęciu. ja mam 32 lata, jestem warszawiakiem z dziada pradziada i kiedy był pogrzeb mojej prabaki rodem z powiśla na cmentarzu bródnowskim to cała moja rodzina została ujęta w obiektywie. wcale nie trzeba szukać po wsiach. w warszawie do niedawna to było praktykowane:)
nieboszczyk | Luty 4th, 2012 @ 12:38 am |
ps. ujęta była z rodzina z otwartą trumną prababki:)
Karol | Luty 4th, 2012 @ 4:30 am |
Całkiem się w głowach teraz w Polsce przewraca. Już autocenzura i moda z Mody (Żurnala). Nic złego w tych zdjęciach nie ma, ale zakompleksioni „nowocześni” mają obciach. Obciach to Wy. Autor prezentacji.
KAŻDY UMRZE | Luty 4th, 2012 @ 7:56 am |
śmierć jest wpisana w życiorys każdego – nie ma co brzydzić się tego – każdego z nas to doświadczenie spotka …. to tylko kwestia czasu …
KAŻDY UMRZE | Luty 4th, 2012 @ 7:59 am |
wtedy nie było cenzury – była wolność … Wolność to uświadomienie konieczności – a śmierć jest koniecznością w naszym życiorysie … ja nie kłamię – przekonasz się o tym …
Ewelina Karpińska-Morek | Luty 4th, 2012 @ 9:00 am |
oczywiście, śmierć nikogo nie dziwi (i nie omija) – tylko pytanie, czy fotografowanie osób zmarłych jest w porządku…
Xman | Luty 4th, 2012 @ 8:53 am |
Mała Ewelinko co ty wymyślasz? „Trzy dziwne zdjęcia” nie przeszły Ci przez rozum?
Super archiwalne fotki.
Ewelina Karpińska-Morek | Luty 4th, 2012 @ 8:59 am |
Szanowny Anonimowy, określenie „dziwny” odnosi się do tematyki zdjęć. Jeśli porównamy przypadkowo i na masową skalę pstrykane telefonem komórkowym bądź aparatem cyfrowym zdjęcia z archiwalnymi, to zobaczymy, że z czasem zmieniło się podejście do fotografii (nie mówimy tutaj o fotografii profesjonalnej, ale bardziej rodzinnej – tej z albumów, które mamy w domach). Przeczytaj uważnie, nigdzie nie napisałam, że zdjęcia są fatalne. Są fantastyczne, a ja zwracam jedynie uwagę na fakt, że takich fotografii już się nie robi… Z życzeniami udanego weekendu.
marrasek | Luty 4th, 2012 @ 9:10 am |
ostatnie zdjęcie oczywiście by nie przeszło bo ktoś „usłużny i prawomyślny ” doniósłby na policję,że dzieci są molestowane a przy okazji ci dwaj chłopcy wcale nie są chuderlawi – normalnie zbudowani i odżywieni jak na swój wiek!
Ewelina Karpińska-Morek | Luty 4th, 2012 @ 9:11 am |
A skąd wiemy, ile mają lat?
ABC | Luty 4th, 2012 @ 11:09 am |
To normalny obyczaj praktykowany nadal, pamiątkowe ostatnie zdjęcie rodziny przy zmarłym i bardzo dobrze, to typowe dla zwartej polskiej rodziny podtrzymującej tradycję, podobnie jak wspólny różaniec i i nne modlitwy za duszę zmarłego odmawiane przy trumnie zmarłego. Wstydzą się tego tylko zakompleksieni wpatrzeni w plastikowe zwyczaje z Paryża, Londynu, Nowego Jorku czy Berlina ale ci ludzie bez własnej tradycji, wstydzący się swoich obyczajów dla których nie istnieje już majestat śmierci i szacunek dla bliskiego zmarłego, myślą tylko by szybko pozbyć się kłopotu (zwłok) bo spieszą się na wyprawę do Galerii, to ludzie bez przyszłości bo odcięci od swej przeszłości… współczucie
Anonim | Luty 4th, 2012 @ 11:46 am |
Takich fotografii nie powinno się robić.To jest chore.I to wcale nie świadczy,że się wstydzimy,nie szanujemy zmarłych bliskich,ńie podtrzymujemy tradycji.Komu takie zdjęcie potrzebne?Lepiej ich mięć w pamięci jak byli wśród nas.Zastanówcie sie co przeżywają dzieci.Byłam świadkiem jak młody fotograf miał zrobić zdjęcie nieboszczykowi i co on przeżywał.Nigdy tego nie zapomnę.Mało tego ,wiem,że się nadal robi i są tacy,którzy takie zdjęcie stawiają na nocnej szfeczce obok łóżka.
Ewelina Karpińska-Morek | Luty 4th, 2012 @ 11:59 am |
Zgadzam się z Anonimem. Unikanie zdjęć z nieboszczykiem wcale nie świadczy o braku szacunku do zmarłego – może paradoksalnie świadczy właśnie o szacunku do nieżyjącej osoby… Kto z Was chciałby mieć takie pośmiertne zdjęcie?
zen | Luty 4th, 2012 @ 11:47 am |
Tak się mozno zastanawiam, co „bystry” autor chce tu udowodnic? Zdjęcia jakie się robiło kiedyś, teraz bardziej lub mniej praktykowane. No ale na szczeście teraz jest „normalniej” ni\ż było kiedyś … prawda?
Ewelina Karpińska-Morek | Luty 4th, 2012 @ 11:56 am |
bystry autor niczego nie chce i nie próbuje udowadniać:) czy jest normalniej? to zależy, jaką definicję „normalności” przyjmiemy… po prostu jest inaczej