Fot. omarortiz.wordpress.com

Omar Ortiz. Meksykański artysta. Od lat zafascynowany odwzorowywaniem rzeczywistości. Z pietyzmem i namaszczeniem godnym amerykańskich hiperrealistów tworzących w latach 60. minionego stulecia kopiuje świat na swoich płótnach.

Bo odtwarzanie fotografii, zamiłowanie do perfekcyjnego przedstawiania detalu, nie jest w malarstwie niczym nowym.

To kierunek, który już w XX wieku wywołał w świecie sztuki niemałe zamieszanie.

Ortiz – jak podkreśla na swojej stronie – „od zawsze starał się w swoich obrazach odwzorowywać rzeczywistość w możliwie najwierniejszy sposób”.

„Odtwarzanie kolorytu skóry i wszystkich niuansów światłocieniowych jest dla mnie przyjemnym wyzwaniem” – podkreśla.

Artysta urodził się w 1977 roku w mieście Guadalajara – w meksykańskim stanie Jalisco. Po ukończeniu szkoły średniej zdecydował, że będzie się utrzymywał z malowania obrazów. W 2002 roku uczył się malarstwa olejnego u Carmen Alarcón.

Poniżej kilka prac Omara Ortiza. Więcej obrazów znajdziecie na jego stronie.

"Cielo rojo", fot. omarortiz.wordpress.com

"Cielo rojo", fot. omarortiz.wordpress.com

"ENFOQUE", fot. omarortiz.wordpress.com

"SALTO DE FE". Fot. omarortiz.wordpress.com/

"Inmune a la moda II". Fot. omarortiz.com.mx

"Voyeur". Fot. omarortiz.com.mx

Fot. omarortiz.wordpress.com

Źródła:

Omar Ortiz – strona artysty, blog artysty

Fot. mayamural.com

W sierpniu 2012 roku w przestrzeni miejskiej Krakowa powstanie Mayamural o powierzchni kilkudziesięciu metrów kwadratowych, przedstawiający inskrypcję z Tortuguero (Meksyk, stan Tabasco). Mural zostanie wykonany przez krakowską nieformalną grupę Mayamural.

Inskrypcja ta jest często błędnie interpretowana i traktowana jako zapowiedź zbliżającego się końca świata. Grupa Mayamural podjęła się więc artystycznego wyzwania, jakim jest szerzenie dobrej nowiny o tym, że na koniec świata prawdopodobnie jeszcze trochę poczekamy… Przy okazji krakowscy artyści chcą przybliżyć mieszkańcom miasta bogactwo i piękno kultury Majów.

Projekt Mayamural został objęty partnerstwem Miasta Krakowa.

Fot. mayamural.com

Mural zostanie wykonany przez Aleksandrę Toborowicz (absolwentkę krakowskiej ASP, gdzie pracuje jako asystentka w Pracowni Liternictwa i Typografii), Artura Wabika (artysty związanego ze street art-em, autora murali i instalacji w przestrzeni publicznej) oraz studentów i absolwentów krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki.

Twórcy muralu mają w swoim dorobku artystycznym także inne projekty. Były to m.in. Typomural (nagrodzony w konkursie European Design Awards Helsinki 2012 w kategorii Signs&Display) oraz Ekomural (wykonany pod patronatem Fundacji Sztuki Nowej „Znaczy się”).

Fot. mayamural.com

Realizacji wielkoformatowego malowidła będzie towarzyszyć oprawa naukowa – m.in. wykład dr. Jarosława Źrałka z Instytutu Archeologii UJ.

Źródła:

Mayamural.com

Wielkanoc, 20. rocznica oblężenia Sarajewa, codzienność w obozie dla uchodźców, koszerowanie naczyń podczas święta Pesach i wielka miłość Hemingwaya, czyli fotograficzne podróże dookoła świata.

1. Mała Matka Boska z Meksyku

Wielki Piątek w Meksyku. Dziewczynka ubrana jak Matka Boska podczas peregrynacji w gminie Patzcuaro, Michoacan (Meksyk).

Fot. AFP

2. Puste krzesła Sarajewa

W związku z 20. rocznicą oblężenia Sarajewa na głównej ulicy miasta ustawiono ponad 11 tys. pustych, czerwonych krzeseł symbolizujących ofiary krwawego konfliktu w Bośni i Hercegowinie.

Fot. AFP

3. Zmarszczki uchodźców

Starsza kobieta czeka na pomoc żywnościową w największym pakistańskim obozie dla uchodźców, zlokalizowanym około 35 km od Peszawaru.

Fot. AFP

4. Gotowanie naczyń w Jerozolimie

Święto Pesach. Ultraortodoksyjny Żyd wygotowuje naczynia. Brud, jak zwykło się uważać w tych kręgach kulturowych, wnika głęboko w strukturę naczyń, dlatego koniecznie jest poddanie ich procesowi koszerowania. Więcej o tej tradycji TUTAJ.

Fot. AFP

5. Miłość Hemingwaya

Hawana – największe miasto i port na Kubie, ulubione miejsce Ernesta Hemingwaya. Sceneria niemal filmowa.

Fot. AFP

Zdjęcia, które pakuję po 5 sztuk, nie są ze sobą tematycznie powiązane. To kulturowe skrawki z różnych zakątków świata, będące czasem migawkami z najważniejszych wydarzeń ostatnich dni, a czasem barwnymi ilustracjami szarej codzienności.

Pierwsza część serii „Pięć zdjęć” dostępna TUTAJ, a druga – TUTAJ.

Fot. planetoddity.com

Don Julian Santana – twórca „Wyspy lalek” – był pustelnikiem. Porzucił swoje normalne życie, zrezygnował z rodziny i przeniósł się na odludzie, by móc poświęcić się zagadkowej pasji…

Wykreowanie tego dziwnego miejsca zajęło mu 50 lat. Zbierał lalki na wysypiskach śmieci, czasem kupował, a czasem wymieniał za owoce i warzywa, które pochodziły z jego uprawy.

Nie do końca wiadomo, co przyczyniło się do tego osobliwego aktu twórczego Santany. Według jednej z pogłosek chciał zapewnić spokój duszy pewnej dziewczynce, która utonęła w kanale. Według innej wersji – chciał odstraszyć potencjalnych intruzów, którzy mogliby naruszyć jego terytorium.

Spacer po wyspie zamieszkałej przez wraki zabawek odbywa się pod czujnym okiem zawieszonych na drzewach lalek, które pilnują schedy po Santanie i bacznie obserwują każdy ruch odwiedzających wyspę i spragnionych nietypowych wrażeń estetycznych turystów.

Don Julian zmarł w 2001 roku. Znaleziono go martwego w wodzie. Została po nim potworna wizja świata pełnego tortur i cierpienia, gotowa scenografia dla niejednego filmu grozy.

Fot. shadowness.com

Fot. funkiechik.livejournal.com

Fot. friki.net

Fot. friki.net

Fot. friki.net

Fot. mitosleyendas.com

Fot. clauzzen.org

Fot. planetoddity.com

Źródła:

Planetoddity.com (The Island Of The Dolls – A Dark Tourist Attraction In Mexico)