"Pejzaż zimowy z łyżwiarzami i pułapką na ptaki", Pieter Brueghel Młodszy. Fot. Agencja FORUM

„Vincenzo Peruggia – 40 000 do tyłu – tajemnica kradzieży stulecia’” to jeden ze spektakli towarzyszących prezentacji obrazu Pietera Brueghela Młodszego w Muzeum Narodowym we Wrocławiu.

Tłem wspomnianego spektaklu jest Kongres Intelektualistów w Obronie Pokoju. W roku 1948 podczas obchodów kongresu dochodzi do spotkania pracowników fizycznych Muzeum Narodowego z delegacją polskiego rządu. Intryga zapowiada się nadzwyczaj ciekawie…

Na sali jest Pablo Picasso, który w prezencie od dygnitarzy otrzymuje egzemplarz powieści Zofii Nałkowskiej. W tym czasie młody Stanisław Lem wraz z kolumbijskim dziennikarzem planują zuchwałą kradzież obrazu. Rabunek chce udaremnić Wisława Szymborska. Co zrobi pracujący w ochronie Muzeum siedemnastoletni Michaił Gorbaczow i co go łączy z ambitnym portierem? Czy Zofia Nałkowska zatańczy flamenco z miłości? Dlaczego Bierut próbował pobić Gomułkę? Czy Lem napisał „Sto lat samotności”?

Drugi spektakl to „Pejzaż zimowy Brueghela Młodszego”. Inscenizacja będzie formą żywego planu, zainspirowanego treścią oraz legendą obrazu.

Obraz Brueghela Młodszego, który na co dzień znajduje się w magazynach wrocławskiego Muzeum Narodowego, będzie można oglądać do 3 lipca.

Obecna prezentacja jest zapowiedzią stałej wystawy malarstwa europejskiego, która zostanie otwarta w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w 2012 r.

Więcej informacji o aktualnych wydarzeniach kulturalnych znajdziesz TUTAJ.

Źródła:

PAP

pik.wroclaw.pl

Przysłowia niderlandzkie, Peter Bruegel Starszy. Fot. Agencja FORUM

Powyższy obraz to wizja świata przewróconego do góry nogami, skrajnej społecznej degrengolady. „Przysłowia niderlandzkie”, bo taki ma tytuł, na pierwszy rzut oka wydają się być układanką scen rodzajowych. Peter Bruegel Starszy przedstawił tu ponad sto porzekadeł i związków frazeologicznych.

Wiek XVI to okres fascynacji ludowymi mądrościami. Humaniści pakują tobołki i ruszają w świat, by przemierzając niderlandzkie wsie, zgromadzić w swoich zapiskach jak najwięcej powiedzeń. Zbieranie i spisywanie porzekadeł, a następnie wnikliwe analizowanie ich miało szczytny cel: naukowcy badali w ten sposób rozwój języka.

Peter Bruegel Starszy na swoim malowidle przeplata słowo z obrazem. Z tętniącej życiem wiejskiej scenki rodzajowej wyłaniają się kolejne powiedzenia, magicznie się multiplikując. Na każdą postać/scenę przypada często kilka przysłów.

Jeśli potrafisz przywiązać diabła do poduszki (9) (jesteś wystarczająco uparty), to przebrniesz przez ten tekst i jeszcze rozwikłasz zagadkę konkursową umieszczoną na końcu. Zatem do dzieła…

Nakładanie mężowi niebieskiego płaszcza nie jest przejawem troski... Fragment obrazu "Przysłowia niderlandzkie". Fot. Agencja FORUM

Przy odrobinie szczęścia zamieszkasz w domu krytym plackami (4) i będziesz się pławił w luksusie. Ożenek pod miotłą (1), czyli opcja „konkubinat”, to rozwiązanie częste, ale kiedyś trzeba podjąć decyzję. Jak już się zdecydujesz na ślub,  lepiej nie przywiązuj kotu dzwonka (7) – jeśli ta informacja wejdzie w posiadanie zbyt wielu osób, plany matrymonialne spalą na panewce.

Ba, trzeba uważać, żeby się z nich nie wyspowiadać diabłu (6), bo wróg zrobi z nich użytek. I warto się upewnić, że to dobra decyzja, bo wziąć kurze jajo, a pozwolić odejść gęsiemu (10), to kierować się chciwością i dokonać złego wyboru. Nie trudno o to, gdy jedno strzyże owce, a drugie świnie (12), czyli jedno jest biedne, a drugie bogate.

Trzeba też uważać na kryzysy – finansowe i moralne. Zwiastunem pierwszych będzie brak możliwości sięgnięcia od jednego chleba do drugiego (3), czyli przeżycia od pierwszego do pierwszego. Spoglądanie na bociana (5) dzieci nie zapewni, ale będzie oznaczało, że trwonicie czas. No, chyba, że żona założy mężowi niebieski płaszcz (2), czyli wda się w romans. Ale to już będzie przyprawianie sztucznej brody Chrystusowi (8), czyli skrywanie grzechów pod maską pobożności. Dwulicowość nie popłaca, a każde ryzyko wiąże się z konsekwencjami. Jeśli więc jesz ogień, wypróżnisz się iskrami…

Zagadka konkursowa

Na poniższym obrazku zaznaczyłam przysłowia i związki frazeologiczne, które mają odpowiedniki w języku polskim.

Uruchomcie wyobraźnię i spróbujcie je odgadnąć. Dla 3 osób, które rozszyfrują najwięcej powiedzeń, mam nagrody (książki, filmy, płyty). Odpowiedzi umieszczajcie w komentarzach na koncie Sztukatułki na Facebooku, czyli TUTAJ (wszystkie proponowane rozwiązania muszą się znaleźć w jednym komentarzu).

Udział w konkursie mogą wziąć osoby z grona fanów Sztukatułki na Facebooku (obecni oraz ci, którzy teraz do nich dołączą).

Podpowiedzi znajdziecie w sieci i w źródłach zamieszczonych na końcu tekstu. Poniżej – dla ułatwienia – fragmenty obrazu w powiększeniu.

Fot. Agencja FORUM

ŹRÓDŁA:

lacemagazine.com- Flemish Proverbs as painted by Pieter Breughel in 1559

Robert Baldwin, “Language and Power in Bruegel’s Netherlandish Proverbs”

uvm.edu – The University of Vermont. Fleming Museum

"Zaślubiny Arnolfinich", Jan van Eyck. Fot. Agencja FORUM

W oryginalnej wersji portretu obok kupca stoi Giovanna Cenani.  Premier postanowił wykupić prawa jedynie do wykorzystania wizerunku namalowanego przez Eycka mężczyzny, ponieważ żona pana Arnolfini nazbyt kojarzy się z Ludmiłą Aleksandrowną Putiną, z którą premier rzadko pokazuje się publicznie.

Na obrazie kupiec unosi prawą dłoń w powitalnym geście. Premier postanowił dostosować przekaz tego malowidła do własnych potrzeb i na billboardach pojawi się jako mocarz błogosławiący światu.

Bardziej wprawne oko zobaczy w zwierciadle zawieszonym na ścianie, kto wchodzi do kremlowskiego pałacu, by złożyć hołd wracającemu na tron Rosji Putinowi.

Premier zadbał również o to, by zainteresować Rosjan polityką zagraniczną. W zakładach bukmacherskich już można obstawiać kandydatów witających Putina. Czy znajdzie się wśród nich miejsce dla Polski?

***

Obraz „Zaślubiny Arnolfinich” został namalowany w 1434 roku przez Jana van Eycka i znajduje się obecnie w National Gallery w Londynie. Wrócę do niego jeszcze kiedyś, by przybliżyć symbolikę obrazu.

Gdyby PR-owcy Putina choć trochę interesowali się historią sztuki, może zamiast na polowaniach i nartach pokazywaliby go w roli błogosławiącego światu mędrca,  skoro ma już swojego sobowtóra na jednym z najbardziej znanych obrazów piętnastowiecznego realizmu niderlandzkiego.

A tak, to możemy jedynie snuć domysły.

Czy nie są do siebie podobni? Fot. AFP

Fot. Maciej Jarzębiński/Agencja FORUM

To polska wersja „Krainy pieczonych gołąbków” Petera Bruegla Starszego. Martwe natury - spożyte później przez uczestników – ufundowały lokalne restauracje. Gest trzeba docenić, choć rzucenie bezdomnym surowego kalafiora w formie przekąski jest ponurym żartem.

Bardziej szczodrze obdarował gości krainy obfitości malarz.  Rycerz, chłop i urzędnik dogorywają w otoczeniu upieczonych kadłubów kur, płotu uwitego z pęt kiełbasy, okruchów chleba, na wpół zjedzonego jaja, biegającego na kurzych łapach i upieczonej świni z wbitym nożem, odsuwającej w czasie traumę zetknięcia się z ostatnim ogniwem łańcucha pokarmowego…

"W krainie pieczonych gołąbków", Peter Bruegel. Repr. Agencja FORUM

Po prawej (drugi plan) do krainy pieczonych gołąbków próbuje się dostać osoba z wielką łyżką w ręku, która drogę do krainy obfitści wygryzła w ogromnej chmurze pudingu. A po lewej dach kryty plackami – w niderlandzkiej tradycji jest to symbol dostatku. Ale do tego wrócę jeszcze przywołując inny obraz Bruegla…